.+.+"[ Jo|\/|y_FrOl\lgo ]"+.+.

 

วันที่เราเข้า รร. เมื่ออายุ4ขวบ(มั้ง)....วันที่ผมได้เข้าอนุบาล1เลย

วันนั้น...ผมจำได้ดี...ผมจำได้ว่าผมร้องไห้...ไม่อยากจะออกจากอ้อมอกแม่

ผมร้องไห้กัดไหล่แม่แล้วก็ดึงผมแม่ด้วย(เหมือนพวกซาดิสแฮะ)

แต่วันนั้นได้เข้า อนุบาล1 เป็นครั้งที่เราจะได้เจอเพื่อนใหม่เป็นครั้งแรก....

เวลาผ่านไปเร็วแฮะ...ตอนนั้นผมยังตัวเล็กอยู่เลย^ ^คิดถึงเวลานั้นจิงๆ

แม่จะบอกตลอดว่า...โตมาจอมอยากเป็นอะไรลูก...จอมก็จะตอบว่าจะเป็นตำรวจเหมือนพ่อ

จอมจะจับคนไม่ดีเข้าคุก...หึหึหึอนุบาล1ผมไม่ค่อยพูดกับใคร(หยิ่งอะว่าง่ายๆ)

-*-กำลัง งงกับเพื่อนใหม่.....แต่เมื่อเวลาอนุบาล2เป็นชั้นเรียนที่ทำให้ผมมีแผลเป็นบนหัว

ดันไปทะเลาะกับเพื่อนซะงั้น(เปรี้ยวแต่เด็กเนอะคนเราอะ)ผมได้แผลหัวแตกมาตั้งแต่อนุบาล2

เพื่อนดันหัว...ไปชนกับขอบประตูอะ....ตอนนั้นร้องไห้ดังมากมายร้องอย่างกับคนใกล้ตายอะ-*-

แต่พอตื่นอีกทีดันไปอยู่ที่โรงบาล....-*-ไอเรานอนบนเตียงให้พยาบาลทำแผลที่หัว-*-ไม่เจ็บนะนั่น

แต่พอถึงเวลาเอาออก  แหะๆ  กรี้ดกร้าดเจงๆ...เพราะกลัวตายคับ-*-แล้วก็พอมีกีฬาสี...

ผมจำไม่ได้ว่าได้อยู่สีไรแต่ได้ใส่เสื้อพละสีขาว...555+ วันแรกเราแข่งวิ่ง....เราวิ่งไวที่สุดงับ

ให้เพื่อนๆ...ยืนบนแท่นที่1-2-3...ไอเรายืนล่างสุดเลย...ไม่อยากบอกที่4อะT Tโคตรเห่ย

นี่คือเวลาในอนุบาล2.....

เมื่อเวลาอนุบาล3...เป็นชั้นที่ต้องเตรียมขึ้นป.1  กำลังแก่มาอิกปี-*-

มีครูที่คอยเปิดการ์ตูนย์ให้ดู...ครูคนนี้ใจดีมากครูเค้าเอาหนมให้ผมกินทุกวันแล้วบอกว่าระวังเพื่อนแย่งกิน

คนที่ได้ก็จะมีแค่ผมกับน้องสาวเท่านั้นแหละ...ช่วงนี้แหละที่ทุกเย็นผมจะได้ไปอยู่บ้านครู

แม่มารับช้าตลอดเลย...แอบหงุดหงิด-*-...แต่ครูใจดีมากผมรัก โรงเรียนนี้จิงๆทำให้เราปักใจมาก

ว่าเรารักโรงเรียนนี้...อนุบาล3มานี้พอกีฬาสี...เค้าใส่ชุดสีมา...แต่เราใส่ชุดบ้านแต่งตัวเล่นๆมา-*-

ครูจะจับไปฝึกตีกลองซะงั้น...ไอเราไม่ยอมตีงับ- -" จาไปหาพี่สาวพี่ชายอย่างเดียว

เลยไม่ได้สนุกช่วงอนุบาล3เลย...ได้ไปหาพี่สาว-*-....

 

เอาหน่ะ...ช่วงเวลาที่ผ่านมา...มานเป็นอะไรที่เราจะจดจำไม่เคยลืม...เคยหันมามองคนนี้บ้างไหม

คนที่ให้โอกาศเราให้มีเพื่อนใหม่...คนที่ทำให้เรายิ้ม...คนที่เป็นเพื่อน...เป็นได้ทุกอย่าง

คอยเดินเคียงข้างเรา...เวลาเราท้อเค้ากลับเป็นกำลังใจของเรา...เวลาที่เราร้องไห้เค้ากลับมานั่งข้างๆเรา

แล้วคอยอยู่กับเราไปตลอดเวลา...เค้าเป็นคนทำให้เรามีชีวิตได้มองดูโลกใหม่...ทุกคนเรียกกันว่า...แม่

ทุกเวลาที่ผมได้อยู่กับเธอ...คือความสุขของผม...ทุกครั้งที่ผมท๊อ...ผมหมดกำลังใจ...ผมร้องไห้...เธอคนนี้มักจะมานั่งข้างๆผมเสมอ

ถึงมีบางครั้งที่ผมเถียงกับเธอ...บางครั้งก็เหมือนกับเพื่อนหรือพี่- -"เถียงกันซะงั้น

แต่ผมก็ไม่อยากจะจากเธอไป-*-......เค้าคือคนที่ทำให้ผมมีความสุขแล้วมีความพอใจมากที่สุด

ภูมิใจที่มีเธอคนนี้คอยสอน....ถึงเค้าจะสอนมากสอนน้อย....ทุกคำคือคำที่มีค่ามาก  แล้วผมก็จะจำไปตลอดชีวิต

 

ตั้งแต่เกิดมา17ปี....เราไม่เคยคิดจะไปจากชีวิตเค้าเลย....เค้าเรียกว่าสายใยใช่มั้ย

แต่มานก็ต้องมีซักวันที่เราจะต้องจากกันใช่มั้ย....ถ้าเป็นผม...ผมไม่อยากให้มีเวลานี้เลย

แล้วเชื่อเลยว่า ทุกคนก็เป็นแบบผม  ไม่อยากจากเธอคนนี้ไป.....แต่เวลานี้

ช่วงเวลานี้....เค้ายังมองเราอยู่....เค้ายังดูแลเราอยู่

อยากให้เราได้ดี.....เค้าจะอยู่เดินเคียงข้างเราจนกว่าเค้าไม่มีแรงที่จะอยู่ข้างเรา

ถึงเวลานั้น....เราจะได้ดูแลเค้ามั่ง....ตอบแทนบุญคุณเค้ามั่ง...เค้าจะได้อยู่กับเรานานเท่านานที่สุด

มีไรที่ทำเพื่อเธอคนนี้ได้...ผมจะทำ...ถึงจะอีกนานหรือไม่นาน...ทำเพื่อเค้าก่อนที่จะไม่ได้ทำเพื่อเค้าคนนี้

อย่างที่พ่อคือฮีโร่...แต่แม่ก็เป็นคู่พ่อเหมือนกัน....อะไรที่มีค่ามาก...ก็ไม่มีใครที่มีค่าเท่าพ่อกับแม่เลยแม้แต่นิดอะ

วันแม่...ไม่มีใครหรอกที่ไม่รักแม่มากขึ้น^ ^ 

 

เราทุกคนรักแม่ใช่มั้ย....ผมเชื่อว่าเพื่อนๆพี่ๆก็เป็นแบบผม....รักพ่อกับแม่มากกว่าชีวิตผมคับ^ ^

 

แล้วเราจารักกันตลอดไป......ไม่มีใครตัดสายใยเราขาด(= w=)

 

ไม่รู้จะพิมไรแล้ว-*-....แต่ตั้งแต่อนุบาล1...มาจนถึงตอนนี้อายุ17จะ18เนี่ย-*-...ผมจำได้ทุกเวลาที่ได้อยู่กับเค้าทั้ง2คน

นี่แหละที่เรียกว่าสายใย........น้อยคนที่จะจำได้แบบเรา........แต่ทำไมเราจำได้แต่ทำไมเรียนไม่เก่งฟะ-*-

สาธุนู๋จะพยายาม.....-*-......เพื่อเธอคนนี้แล้วคนที่จะมาเป็นคู่เราในอนาคตด้วยๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

 

ถึงจะเป็นเวลาสั้นๆ  แต่จอมก็ยังจำได้ว่าตั้งแต่จอมลืมตาขึ้นมา

จอมได้สนุกกับพ่อช่วงเวลาที่จอมเดินได้ไม่เก่ง

จอมจำได้ตอนที่จอมเล่นบอลกับพ่อ..ตอนนั้นจอมเล็บเท้างอเลย

แล้วพ่อก็หัวเราะใส่จอมเพราะจอมเตะบอลไม่เป็น..แต่ก็พยายามเอาชนะพ่อ

แล้วช่วงที่พ่อขับรถถึงถนน4แยกในเมือง....จอมจำได้ว่ามีพวกแซ๊บขับตัดหน้ารถพ่อ

เค้าไม่รู้ว่าพ่อเป็นตำรวจนิ พ่อก็เลยขับรถตามจับเลย555+

สุดท้ายจอมก็ได้กินเค้กฟรีเลย

ตอนที่ไปเที่ยวต่างจังหวัดจำจอมจำได้...พ่อซื้อโค้กให้จอม

แล้วสั่งไม่ให้เปิดแม่ก็พูดว่าอย่าเปิดเอง...แล้วจอมก็ไม่เชื่อ เพราะระหว่างที่จอมเปิดนั้นรถมานสั่น

รถมานตกหลุมนิ...ตอนนั้นเราก็เด็กนี่หว่าใครพูดแล้วเราจะเชื่อไปทำไม...ก็เปิดเองเลย

โค้กกะป๋อง....น้ำพุ่งเต็มรถเลยโดนทั้งพ่อทั้งแม่ด่าเลยตอนนั้น หึหึหึ

ช่วงที่พักโรงแรมอิกนะหึหึหึ...รวมญาติเลยมาทุกคน...โดยเฉพาะอัยพี่ชายคนนี้

มีชื่อว่านัทคับ...คู่ซี๊จอมเลยงะ....เรา2คนได้มองคนขึ้นลิปลงลิป(ที่มาเลเซียนะนั่น..เล่นลิปอะ)

เห็นว่าหน้าหนุกขอเล่นซักนิดเหอะ...พี่ชายผมตอนนั้นขายื่นแทบไม่ถึงเลยจะกดปุ่มลิปยังลำบาก

แล้วพอกดได้..เราก็รอลิปเปิด

พอลิปเปิดนัทมานบอกให้จอมเดินเข้าไปงะ...ระหว่างนั้นพี่สาวคนสวยจอมทั้ง2คนก็มา

มีชื่อว่ามดกับมิ้ม...ออกมาห้ามไม่ให้เข้าไป

แต่นัทก็พูดมาว่าจอมเข้าไปเลย..เดี๋ยวเค้าถ่วงเวลาให้

ไอเราก็เข้าไปเดะ....เข้าไปแต่ยื่นขากดลิปไม่ถึง....พูดง่ายๆติดอยู่ในลิปนั่นแหละ

แล้วจู่ๆลิปก็เลื่อนลงชั้นล่างสุด..แล้วจอมก็เดินออกไป...แต่คิดอิกทีก็เดินเข้ามาติดข้างในต่อ

แล้วจู่ๆลิปก็เลื่อนขึ้นไปข้างบน...ช่วงที่ปะตูลิปเปิดนั้น....ใครเห็นสิ่งที่กลัวก็กลัวดิ

พ่อผมยืนอยู่ตรงหน้าเลย...แล้วผมก็โดนลากออกจากลิปแล้วโดนพ่อตีจนฉี่แตกเลย

555+..ทั้งนัททั้งจอมเลยอะ

พอกลับบ้านมา...หึหึหึได้ของเล่นใหม่...ปืนหัวลูกยางที่ยิงกะจกแล้วติดกะจกงะ

ผมชอบเล่นมากมายแม่ผมก็บอกว่าอย่าพึ่งเล่น...แต่ผมก็ไม่เชื่อ

ผมยิงไปที่ประตูไม่นึกว่าแม่จะเปิดออกมาดู.....กะสูนติดเบ้าตาของแม่เลยอะ

โดนยึดปืนของเล่นเลย.....แล้วพ่อก็เดินเข้ามาผมก็เลยอ้อนพ่อให้พ่อไปเอาที่แม่คืนมา

แล้วผมก็ได้คืน...เวลานั้นแม่งอนผมเลยอะ- -"มีตัวช่วย

ตั้งแต่ตอนนี้ที่ผมจะไม่เจอพ่ออิกแล้ว....ตอนเข้าบ้านมาพ่อได้ซื้อตุ๊กตาให้2ตัว

ผมแย่งกับน้อง...มานมีหมีกับหมาสนุ๊ปปี้อะตอนแรกแย่งกัน...สุดท้ายจอมก็ได้สนุ๊ปปี้- -"

ตอนนี้ยังอยู่ที่บ้านเลย......คิดถึงๆๆๆๆ

ก่อนที่พ่อจะไปในคืนนั้นผมได้สงสัยว่าทำไมพ่อไม่เคยใช้ปืน

เห็นเหน็บอย่างเดียวทำไมไม่ใช้ผมถามไป

พ่อพูดว่ามันอันตรายแล้วเสียงดังมาก...ถ้ายิงไปเดี๋ยวคนเดินผ่านไปมาโดนเข้าจะทำยังไงหละลูก

โดนทีตายเลยนะ....ไม่อยากจะบอกว่าตอนนั้นผมไม่รู้จักคำว่าตาย...ตายแปลว่าไรอะ?

แล้วพ่อก็อุ้มผมขึ้นบนแขนพ่อแล้วพ่อก็ให้ผมถือปืน....ลั่นไกไม่ได้เลยแข็งเกิน..สงสัยพ่อล๊อกไว้

เราครบครอบครัวแล้วอบอุ่นอะ

ตั้งแต่มีสายโทรมาบอกพ่อว่าลูกน้องของพ่อทะเลาะกัน.....พ่อก็เลยต้องรีบไป

พ่อบอกจะรีบกลับมาผมยังจำได้......

แล้วพ่อผมได้ไปเคลียเรื่องของลูกน้องพ่อเสร็จ.....พ่อได้ซื้อข้าวเพื่อ

จะรีบกลับมาหาผม....แต่ผมไม่นึกเลยว่าลูกน้องของพ่อเค้าเมา

แล้วเมา...แบบไม่พอใจพ่อผม..เพราพ่อของผมได้ไปห้ามไว้

เค้าทำได้ยังไง....เค้าไปขโมยปืนจากชาวบ้านมา..ปืนลูกซอง

เอามาแอบอยู่ใต้บันไดโรงพัก....เค้าแอบอยู่หลังพ่อผม

แล้วพ่อผมไม่รู้เค้าได้เอาปืนนั่นอะยิงใส่พ่อผมทีเดียวพ่อผมไม่ตายหรอก

พ่อผมอึดอะ....แต่มานยิงจนแบบกลัวว่าพ่อผมไม่ตายงะ

ยิงเอาจน....พ่อผมไม่เหลือเลย

พอสายโทรมาหาแม่ผม..แม่ผมร้องไห้ใหญ่เลย

แต่ตอนนั้นผมไม่ร้องไห้หรอก....ผมไม่รู้จักคำว่าตายหนิ

ตอนที่งานศพพ่อผม...ลุงผมว่าพ่อผมตายอย่างมีเกียรติมาก

แต่ผมไม่รู้เรื่องเท่าไหร่...แล้วผมก็พูดกับแม่ว่า

แม่..นี่ที่นอนใหม่พ่อเหรอ...แล้วตอนนี้พ่อหลับอยู่เหรอ

จอมจะปลุกพ่อนะแม่...แต่แม่ก็พูดว่าให้พ่อหลับสบายเถอะลูกแม่พูดพร้อมกับน้ำตาของแม่

จอมอยากจะกอดพ่อตอนนั้นจิงๆแต่ไม่มีให้ผมกอดอิกแล้ว...เหลือเพียงตุ๊กตาสนุ๊ปปี้

กับรูปให้ผมคิดถึงพ่อ...ตลอดเวลา

 

ยังไง......มานอยู่ในสายเลือดอะเนาะ

ถึงพ่อจะไม่อยู่จอมก็ดูแลแม่..แทนพ่อ

 

ตอนนี้อยากให้พ่อรู้อยากให้พ่อด่า...จอมเคยลองกินเหล้ากินเบียร์สุบบุหรี่ด้วย(อย่างละ1ครั้งนะ)

ทั้งๆที่พ่อไม่เคยแตะเลย

 

พ่อไม่ได้อยู่กับจอมแล้วแต่พ่อ..เป็นฮีโร่ของจอม...งับ

 

ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนจะเป็นลูกน้อง....เค้าก็คือคนที่เรารักอะเนาะพ่อห้ามไม่ให้เค้าตีกัน..เพราะ

เราคือคนที่อาศัยอยู่ที่ทำงานด้วยกันไม่ว่าเพื่อนหรือไม่ว่าใครจะเลวยังไงได้ขึ้นชื่อว่าเพื่อน

เหมือนครอบครัวเดียวกัน.....พ่อคิดยังงี้ตลอดใช่มั้ย

 

จอมดีใจที่อยุ่ในสายเลือดของพ่อพี่น้องของพ่อเป็นคนอบอุ่นทุกคน

เวลาที่จอมอยู่ด้วย..จอมมีความสุขนะ

 

ดีใจที่ได้อยู่ในสายเลือด นามสกุล เมืองเจริญ

ขอบคุณที่พ่อให้ชื่อจอมว่า  เชียงใหม่  เมืองเจริญ  มีคนเดียวในโลกเลย

เวลาที่จอมยิ้มจอมหัวเราะ...ทุกคนก็จะบอกว่าจอมเหมือนพ่อเลย

แต่เค้าบอกจอมหล่อกว่าพ่อ....5555+(คิดเองปะวะ)

ได้หน้าของแม่มานิดหน่อย.....เลยดูดีกว่า

แล้วจอมไม่เสียใจด้วยที่เป็นลูกของพ่อคนนี้

จอมอยากให้พ่อได้อ่านจิงๆ

อยากให้พ่อเห็นว่าตอนนี้จอมตัวสูงกว่าพ่อละนะ

แม่นี้หวงจอมสุดๆเลยเรื่องจอมคบผู้หญิงงะ

ถ้าพ่อยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้นะ....จอมจะวิ่งเข้าไปกอดพ่อทุกวันเลย

 

 

จอมอยากพูดว่า.....ทั้งชีวิตตลอดชีวิตจอมก็รักพ่อครับ